Gisteravond heb ik mezelf uit een appgroep verwijderd waar ik even daarvoor aan was toegevoegd. 21 days of abundance heette de groep en elke dag zou ik een meditatie krijgen die ik binnen 24 uur moest uitvoeren. Let op: ik had niet gevraagd om in deze groep terecht te komen, maar volgens het bericht moest ik de coronacrisis zien als een kans om te groeien. Spiritueel opportunisme, alsof de dominee zich via mijn telefoon aan me opdrong.



Enfin, ik verwijderde mezelf uit die groep. Liever was ik nog even de brompot, de zeurpiet, het chagrijn, de man in ontkenning van de leegte die voor hem ligt. Laat staan dat ik me in die leegte wilde dompelen. Nee, vandaag ben ik nog in denial. En dat houdt pas op wanneer mijn zitvlees pijn begint te doen.