Een vriendin van me deed haar boeken weg. Vier tassen vol stonden in de gang te wachten op de Kringloop. Ik besloot er een paar te vrijwaren en rommelde door de tassen. Af en toe kwam ik het hoofd van Arnon Grunberg tegen, dan draaide ik het boek gauw om, al zaten er ook boeken tussen die aan twee kanten Grunbergs hoofd droegen. Die boeken stopte ik dieper weg in de tas.


Ondertussen bewoog de poes zenuwachtig tussen de boeken door, zij leek er het meest aan gehecht. Katten voelen aan wanneer er iets naars staat te gebeuren. Op weg naar huis – het was al nacht – werd ik overvallen door een melancholisch gevoel. De straat was stil en koud en meer dan de afgelopen weken, leeg. In mijn rugzak wiebelden de tien geredde boeken. De andere zouden waarschijnlijk nooit meer worden gelezen. Voltooide woorden, op weg naar het boekenkerkhof.