Tijdens het ontstoppen van de gootsteen denk ik aan een vetberg die ooit het Londense riool verstopte. Decennia van wc-papier en vuiligheid zorgden voor een infarct in de leidingen. Op de achtergrond schreeuwt de televisie steeds verontrustender nieuws over de bestorming van het Capitool. Ik ga er driftig van in de weer met de ontstopper.

‘Heb je al chemicaliën gebruikt?’, hoor ik mijn buurvrouw me nog zeggen terwijl ze me de ontstopper geeft. Grof geschut, noemt ze het, maar noodzakelijk.

Ik neem een pauze om de flitsende nieuwskoppen te bekijken. De poorten van het Capitool zijn ondertussen geslecht. Mannen in berenvellen wandelen nu over de balustrades van het gebouw. Ik moet vaart maken. Mijn bezoek komt eraan en je slaat een modderfiguur met een volgelopen gootsteen.

Terwijl ik een laatste poging doe met de ontstopper, klinkt er een gorgelend geluid uit het binnenste van de leidingen, alsof er een boer omhoog komt. Alle vuiligheid is vloeibaar geworden.
‘Ze zitten in de Senaat’, roept de nieuwslezer.