Elke ochtend trippelt er een ekster over de balustrade bij mijn slaapkamer. Het is een vast onderdeel van zijn ochtendrondje en nu ook van de mijne. Hij kwettert wat tegen z’n partner die verderop de buren wakker maakt en de dag kan beginnen.

In China is een satelliet gelanceerd die de Eksterbrug heet. Volgens een Chinees sprookje vormde een groep eksters een lange brug waardoor een herdersjongen vanaf de aarde naar zijn vriendinnetje in de hemel kon. Dat was natuurlijk erg lief van de eksters. En met zo’n naam kan je satelliet alleen maar succesvol zijn.

Ik zei net elke ochtend, maar vanochtend ontbrak het getrippel. Er was alleen luid gekras van een grote zwarte kraai. Het lijkt erop dat er een nieuwe sheriff in het stadje is. Ik hoop op een slimmigheidje van de eksters, zoals met die brug, maar misschien kan ik beter leren wennen aan mijn nieuwe luide wekker.