De dag nadat er mensen het huis kwamen bezichtigen, verschenen er plots meerdere bromvliegen in de woonkamer. Dikke, vette bromvliegen, panisch helikopterend door de kamer en zich tegen de ruiten werpend alsof die er niet zaten. Ze bleven net buiten het bereik van de poes, die even panisch met de vliegen mee rende, telkens afgeleid door weer een andere bromvlieg die een andere kant op vloog.



Ik sliep onrustig die nacht, dat zal te maken hebben gehad met de spanning of het huis zou worden verkocht, maar ook met die bromvliegen. Het huis was in een smetteloze conditie voor de bezichtigingen, waar kwamen ze plots vandaan?

In de ochtend waren ze weg. Geen vliegenlijkjes in het raamkozijn, geen ontmantelde vliegen op de vloer. De methodes van de kat zijn sadistisch, dat weet ik, maar de poes keek me aan alsof ze het ook niet wist en ik geloofde haar.


Hier zit een verhaal in, dacht ik nog, of in ieder geval, het begin van een verhaal. Maar er kwam een bod op het huis binnen, en toen nog één, en nog één en dat ging een paar dagen zo door, totdat ik erachter kwam dat het verkopen van een huis helemaal niet spannend was.


Eén van de verhalen die ik in mijn gedachten had was dat een kijker die het huis heel graag wilde hebben de vliegen had achtergelaten om het huis voor andere kopers onaantrekkelijk te maken. Een vergezocht verhaal, en bovendien: het verklaarde niet waarom de vliegen even vlug waren verdwenen als dat ze waren verschenen. Ik had net samen met E. een nieuw huis gekocht, maar ik bedacht me dat ik een dergelijke strategie absoluut zou moeten onthouden mocht ik ooit zelf nog eens een huis gaan kopen; vroeg in de ochtend de eerste bezichtiger zijn en dan een doosje maden door het huis strooien. 



Een paar maanden later kregen E. en ik de sleutel van ons nieuwe huis. We liepen een inspectieronde met de makelaar. 
‘Flinke klus’, mompelde hij. In de keuken tikte hij tegen de kraan, die met duct tape aan elkaar hing. ‘Daar zit geen garantie meer op.’ 

Hoe hij het ook bedoelde, mijn stemming viel niet te breken. Ik was blij, hoeveel duct tape er ook nodig was om het huis bij elkaar te houden.



Bij het weggaan liep de makelaar door een spinnenweb op de oprit. Hij wapperde met zijn armen om het rag van zich af te krijgen. Hij veegde zijn gezicht en handen schoon op een manier die ik alleen kan beschrijven als hoe een vlieg het zou doen: met de pootjes langs het gezicht en daarna met de pootjes over elkaar.